Waarom is Yellow Tiger Frauke Dirickx zo'n topspeelster?

Geloof jij in de kracht van een groep?

 Een groep als de onze moet je koesteren!

Een groep als de onze moet je koesteren!

"Op mijn 19de ging ik voor het eerst in de Italiaanse competitie spelen. Ik werd er in augustus afgezet in mijn appartement en ineens stond ik daar alleen. Ik moest nog naar de winkel voor mijn avondeten, ik kende niemand, ik sprak de taal niet... Van de ene dag op de andere moest ik veel zelfstandiger worden dan ik ooit was geweest. Ik had al wel enkele jaren op de topsportschool gezeten maar daar wordt toch nog aardig voor je gezorgd. Dat eerste seizoen in Italië was echt een vuurdoop in onafhankelijkheid maar verder heb ik daar in die 16 jaren zelden last van gehad. Integendeel, ik houd ervan om op mijn eigen benen te staan en mijn eigen ding te doen. Anderzijds ben ik wel blij dat ik een teamsport doe. Bijvoorbeeld onze bronzen medaille op het EK 2013 in Duitsland en Zwitserland, die hebben we met de Yellow Tigers echt gehaald door de kracht van onze groep. Wij hebben veel sterkere teams achter ons kunnen houden omdat we een betere groep hadden. Dat is iets om te koesteren want dat kom je niet vaak tegen. Meestal is die samenhorigheid in een team erg artificieel. Na 16 jaar buitenland mag je niet naïef zijn: de vriendinnen die ik heb overgehouden, kan ik misschien op één hand tellen. Maar het zijn wel vriendschappen voor het leven. Zo ben ik bijvoorbeeld meter geworden van het kindje van een ex-ploegmaat." 

Waar ligt je focus, naast volleybal natuurlijk, als je in een buitenlandse club zit?

"Ik houd van een goed gesprek maar ben minder goed in small talk. Intense sociale contacten zijn voor mij geen voorwaarde om te kunnen functioneren in het buitenland. Ik kan perfect een weekend lang thuis zijn en me bezig houden zonder dat ik iemand heb gehoord. Als topsporter ben ik genoodzaakt om mezelf in het middelpunt te zetten. Ik schaam me daar niet voor. Mijn lichaam is mijn product en dat moet ik soigneren. Gezond eten is dus een eerste voorwaarde. Ik houd ervan om in mijn keuken te staan. Als ik zelf koekjes bak, weet ik wat erin zit en geniet ik twee keer zo hard. Om 's anderendaags optimaal te presteren, eet ik niet alleen gezond maar neem ik ook voldoende rust. Ik ga graag naar de sauna. Ik maak liever een afspraak te veel dan te weinig bij onze kiné Stijn Vereecken. Ik respecteer de signalen van mijn lichaam.... de lijst is eindeloos. Het geeft me voldoening om intensief bezig te zijn met mijn sport en mijn lichaam. Voor sommige is die eindeloze regelmaat een drain van energie. Ik realiseer me dat ik sterk gedreven ben door die orde en structuur. Dat is een zegen voor me. Ook in mijn spelverdeling weet ik graag per rotatie wat de zwaktes van de tegenstrever zijn. Ik smeed voor een wedstrijd een plan, zonder me daar echt op vast te pinnen, want dat heeft het een averechts effect voor me. Gert Vande Broeck, geeft me daar voldoende vrijheid in en dat werkt."

Hoe lang wil je nog blijven volleyballen?

 Ik deed een power clean met 70kg. 

Ik deed een power clean met 70kg. 

 "De kans dat komend seizoen mijn laatste is op Europees niveau, is reëel. Ook voor de Yellow Tigers wordt Rio 2016 wellicht het einde van mijn traject. Ilka is trouwens meer dan klaar om de spelverdeling van de Tigers te leiden. Dat heeft ze al zo vaak bewezen en dat is geruststellend. Recupereren van zware fysieke inspanningen wordt steeds moeilijker voor me. Mijn lichaam kan gewoon minder aan als vroeger. Op mijn 25ste deed ik in het krachtzaal van Koen Embrechts een power clean met 70kg. Dat heeft me toen echt nog naar een hoger niveau getild. Als ik daar nu aan denk, voel ik mijn rug al kraken (lacht). Maar het is niet alleen het fysieke aspect dat een einde van mijn carrière als speelster aankondigt. Ook de familiale opofferingen wegen steeds zwaarder door. Gelukkig kon ik de voorbije jaren rekenen op heel wat flexibiliteit en begrip van mijn partner. Hans en ik hebben intussen een huis gebouwd. We wonen er graag... Het zal me zwaar vallen om die "thuis" voor een seizoen achter te laten. Ik doe mijn sport nog altijd heel graag, elke dag. Maar ik kijk dus zeker ook uit naar mijn leven na de topsport. Ook beroepsmatig wil ik het spreekwoordelijke zwarte gat vermijden. Zo startte ik de voorbije zomer al met loopbaanbegeleiding."

Als internationale sportvrouw heb je toch ook heel wat troeven voor de arbeidsmarkt. Ben jij bijvoorbeeld een leiderstype?

 Vroeger leek ik wel een schooljuf.

Vroeger leek ik wel een schooljuf.

"Door mijn leeftijd en ervaring ben ik bij de Yellow Tigers wel een leiderstype. Ik zie mezelf een beetje als de bewaker van de integriteit. Al moeten we op training gewoon 1000 freeballs brengen, een oefening is altijd zinvol en als team kunnen we er altijd iets van bijleren. Daar ben ik me voortdurend bewust van. Vroeger moest ik bij de Yellow Tigers meer betuttelen en leek ik wel een schooljuf: "Zorg dat je op tijd bent voor het ontbijt. Draag de afgesproken outfit. Neem voldoende rust..." Maar intussen lukt het al aardig met de jonge speelsters. Ze spelen allemaal in buitenlandse competities en kennen het klappen van de zweep maar al te goed. Ze weten nu perfect wat het is om in een team te functioneren."

Gert Vande Broek staat ervoor bekend om zijn team wel eens te pushen. Hoe ga jij daar mee om?

"Onlangs sprak Gert Charlotte Leys en mezelf aan als de bewakers van de mentaliteit in verdediging. Het mogen niet alleen de trainers zijn die onderstrepen dat een tip niet mag vallen. Het zijn ook de speelsters zelf die aan mekaar een zekere norm moeten opleggen. Wat accepteren we wel en wat niet? Wat is 'ons' niveau? Iedere speelster doet dat op haar manier en dat is exact wat Gert wil. Ik zal niet makkelijk staan roepen tegen mijn teammaats. Ik doe dat eerder rustig. Gert houdt ons sowieso wel scherp op het veld omdat we een team zijn dat snel reset. We moeten inderdaad voortdurend gepusht worden om de focus te bewaren. Dat is misschien de schaduwzijde van onze frivoliteit, van ons vermogen om onszelf te overstijgen!"

De Yellow Tigers zijn de voorbije 2 jaar erg veel in de media geweest. Hoe ga jij daar mee om?

 Als er een camera is, loop ik er achter door.

Als er een camera is, loop ik er achter door.

"Bij de reeks 'Afspraak in Rio' krijg ik vaak het commentaar dat ik helemaal niet vaak in beeld kom. Ik ben van nature nogal ingetogen. Dat wil niet zeggen dat ik er niet kan van genieten om eens in the picture te staan. Vorig jaar mocht ik van minister Muyters de Vlaamse prijs voor Sportverdienste van het jaar ontvangen. Ik vond dat zeer plezant en dat beeldje staat hier nog steeds op mijn kast. Maar als er een  cameraploeg komt filmen, loop ik er toch achter door."